Paichitra's profile^*^MiNi_BeAr ^*^PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    August 12

    "Mama"

    ร้อยล้านความผิดของเราที่ใครเค้าไม่ใยดี

    มีคนๆ นี้คนเดียวที่ให้อภัย

    ปากบ่นว่าแสนระอา ว่าเราไม่ดีเท่าใคร

    แต่ในใจก็รักไม่เปลี่ยน
    August 11

    "กับความรู้สึกดีๆ ที่เธอมีให้"

    ตลอดเวลาที่ผ่านมา

    กับความรู้สึกดีดีที่เธอมีให้

    ฉันรับรู้และปลื้มใจ

    กับการเป็นคนที่มีความหมายสำหรับเธอ
     
    ขอบคุณทุกสิ่งอย่าง

    ที่เธอได้สรรสร้างให้ฉันเสมอ

    ฉันภูมิใจที่ชีวิตนี้ได้มีเธอ

    คนที่ฉันรักเสมอทั้ง...หัวใจ...

     
    August 06

    "เปลือก"

    คนไม่เก่งที่ทำแข็งแรง ฝืนใจทนสู้แสดง


    แกล้งทำว่าไม่หวั่นไหว


    คนขี้ขลาดที่กลัวแสนกลัว ต้องคอยปกปิดความจริง


    ซ่อนงำทุกสิ่งเก็บไว้

    นี่คือฉันเอง คนที่อาจจะดูเฉยเมย ไม่เคยรักใคร


    ทั้งที่ภายในใจ นั้นช่างว่างเปล่า เหงาเกินที่ใครจะรู้


    อยากรักอยากฝัน แต่ฉันยังกลัว


    รักไปแล้วกลายเป็นปวดร้าว


    อยากรักสักครั้ง จะเหมือนใจหวังหรือเปล่า


    เพราะว่าฉันไม่เคยกล้ารักใคร

    เป็นเพียงเปลือกที่คอยป้องกัน หัวใจที่สั่นสะเทือน


    เงียบเหงาและหวาดผวา


    เป็นคำตอบที่ดูน่าฟัง ข้ออ้างคอยบอกใครใคร


    ว่าใจไม่ปราถนา

    นี่คือฉันเอง คนที่อาจจะดูเฉยเมย ไม่เคยรักใคร


    ทั้งที่ภายในใจ นั้นช่างว่างเปล่า เหงาเกินที่ใครจะรู้


    อยากรักอยากฝัน แต่ฉันยังกลัว


    รักไปแล้วกลายเป็นปวดร้าว


    อยากรักสักครั้ง จะเหมือนใจหวังหรือเปล่า


    เพราะว่าฉันไม่เคยกล้ารักใคร

    นี่คือฉันเอง คนที่อาจจะดูเฉยเมย ไม่เคยรักใคร


    ทั้งที่ภายในใจ นั้นช่างว่างเปล่า เหงาเกินที่ใครจะรู้


    อยากรักอยากฝัน แต่ฉันยังกลัว


    รักไปแล้วกลายเป็นปวดร้าว


    อยากรักสักครั้ง จะเหมือนใจหวังหรือเปล่า


    เพราะว่าฉันไม่เคยกล้ารักใคร

    July 22

    ^___________________________^

    Thank you mak mak naka,my angel
     
    I try to do it naka
     
    Fight Fight !!!!
     
    Thank you for your supporting
     
    You understand me jing jing loey
     
    RaK you tee-sud loey na
     
    July 20

    Just Dream lor?

    I'm boring mak mak with many things wa
     
    I have my dream.
     
    I hope to do it soon.
     
    I wanna do it by my heart na but many things control me again.
     
    I confirm I will follow my dream.
     
    I love my dream so I must respone it.
     
    Fight Fight!
    July 06

    Fight Fight!!!

    Fight  Fight !!!!
     
    What is the hell going around me?
     
    Only 7 months,I hope I will do something that I want
    June 15

    Nothing changes in my mind

    No one can change my thinking
     
    I'm still keep on my dream.
     
    Although,my family doesn't like it.
     
    Only 8 months,I will be there for my dream.
     
    Fight Fight
     
    I know what I wanna be.
     
    I have never stop it.
    April 28

    What should I do?

    The answer is I don't know.
     
    Nothing in my brain.
     
    If you must do anything that someone tell you,you must to do like this and this.
     
    How do you feel?la
     
    If the act isn't been do from your heart,how it would be la?
     
    The answer is you will suffer from it.
     
    That's all of my feeling.
     
    April 14

    คิดถึง

    คิดถึงวันเวลาที่มีความสุข
     
    แมร่งตอนนี้เซ็งโคตร
     
    กับหลายสิ่ง
     
    แค่ไม่รู้ว่าจะทำไงต่อไป
     
    อยากไปไหนก็ได้ที่ไม่ใช่เชียงใหม่
     
    เพราะหลายเหตุผล
     
    อยากแบกเป้เที่ยวๆๆ
     
    อยากได้คำว่า"อิสระ"มาครอบครอง
     
    ซึ่งตอนนี้ไม่มี
     
    ถึงว่ามีก็ไม่ได้มีความสุขกับมัน
     
    รู้สึกไหมตัวเองยังไม่รู้จักโตสักที
     
    แต่เราเชื่อว่าการที่เราไกลบ้านมันจะทำให้เราโตได้
     
    ซึ่งไม่เคยมีโอกาส
     
    คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก
     
    ต่อให้พื้นที่มันจะแคบขนาดไหน
     
    ถ้าเรามีความสุขที่อยู่กับมัน
     
    เราคงมีความสุขที่สุดได้เช่นกัน
     
    เห้อๆชีวิตเรา
     
    คิดถึงนางฟ้ามากๆเลยอะ
     
    หายไปไหนไม่รู้อะ
     
    T_T  T_T
     
     
    January 27

    โอ๊ยๆ"วุ่นวาย"

    ห้องรก
     
    การบ้านเพียบ
     
    อาจารย์รุงรัง
     
    เซ็งโคตร
     
    ภาวะสับสน
     
    อยากปิดเทอม
     
    อยากส่งงาน
     
    มีอะไรหลายๆเรื่องที่อยากบ่น
     
    วันนี้รอโทรศัพท์ใครก็ไม่รู้ทั้งวัน
     
    ไม่โทรมาหาลืมเราแล้วใช่ไหม
     
    เศร้าหงุดหงิดทั้งวันเห้อๆ
     
     
    January 14

    "อานุภาพแห่งการขอบคุณ"

     
    การขอบคุณ โดยแท้จริงก็คือการขอบคุณชีวิต
     
    และการมีชีวิตอยู่ด้วยความรู้สึกขอบคุณ

    มันเป็นการแสดงความซาบซึ้งและระลึกถึงบุญคุณ

    อัลเบิร์ต ชไวเซอร์ มีปรัชญาว่า

    "ในการระลึกถึงความโชคดีที่ท่านมีชีวิต

    ท่านควรจะใช้ชีวิตของท่านให้เป็นประโยชน์แก่ผู้อื่นเพื่อเป็นการตอบแทน"

    มันหมายถึงการขอบคุณธรรมชาติซึ่งให้ชีวิต

    โดยการมีชีวิตอยู่อย่างผู้ชนะ มิใช่ผู้แพ้

    มันหมายถึงการขอบคุณธรรมชาติ

    สำหรับความสามารถเฉพาะของตน

    โดยการยอมรับความสามารถนั้น

    และถือเป็นภาระที่จะใช้มันให้เป็นประโยชน์กับมนุษยชาติ

    มันหมายถึงการขอบคุณธรรมชาติ

    สำหรับสิ่งที่ผู้อื่นได้ทำเพื่อท่าน โดยการช่วยเหลือเอื้อเฟื้อต่อผู้อื่น

    มันหมายถึงการขอบคุณธรรมชาติ

    สำหรับโอกาสต่างๆ โดยการยอมรับโอกาสนั้นมาเป็นข้อพิสูจน์
     
    ความสามารถของตน

    มันหมายถึงการขอบคุณธรรมชาติ

    สำหรับความสุข โดยนำความสุขให้เกิดขึ้นแก่ผู้อื่น

    มันหมายถึงการขอบคุณธรรมชาติ
     
    สำหรับความงดงามของโลกมนุษย์
     
    โดยการทำให้โลกมนุษย์สวยงามและน่าอยู่มากขึ้น

    มันหมายถึงการขอบคุณธรรมชาติ

    สำหรับแรงบันดาลใจต่างๆ โดยการเป็นแรงบันดาลใจให้แก่ผู้อื่น

    มันหมายถึงการขอบคุณธรรมชาติ

    สำหรับสุขภาพที่ดีและความแข็งแรง โดยการใส่ใจและรักษาตนเองอยู่เสมอ

    มันหมายถึงการขอบคุณธรรมชาติ

    สำหรับความคิดอันสร้างสรรค์ซึ่งทำให้ชีวิตอิ่มเอิบและเป็นสุข
     
    โดยการให้ความคิดสร้างสรรค์ของตนเพื่อความก้าวหน้าอันเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น

    มันหมายถึงการขอบคุณธรรมชาติ

    สำหรับวันใหม่แต่ละวัน โดยมีชีวิตอย่างเต็มที่สมบูรณ์ในวันนั้นๆ

    มันหมายถึงการขอบคุณธรรมชาติ

    โดยการแสดงความขอบคุณนั้นออกทางการกระทำต่างๆ
     
    ทั้งทางกายและทางจิตใจ

    มันหมายถึงการขอบคุณธรรมชาติ โดยการขอบคุณชีวิต
     
    P.S.
     
    กำลังจะโปรเจคเรื่องนี้พอดี
     
    เลยอยากเขียนไว้เนอะ
     
    ไม่บอกคริกๆๆ
     
    เก็บให้เฉพาะใครบางคนเท่านั้น

     



    January 06

    Miz Miz T-T

    หวาดดีอะจ้า
     
    กลิ่นเน่าของสเปซเริ่มโชยมา
     
    งุงิงุงิซะแล้วว
     
    หลังจากหมกหมุ่นกะกานทำhi5
     
    บ้าบอเนอะ
     
    อันที่จริงมานั่งเขียนตรงนี้แอบสบายใจกว่า
     
    ไดที่เคยเขียนบัดนี้ได้ปิดเว็บเป็นการถาวรแล้วละ
     
    เสียดายเขียนไรไว้เยอะแยะอะ
     
    ตอนนี้ใกล้เรียนจบเทอมแล้ว
     
    ดีใจชีวิตไม่ต้องมีการสอบอีกต่อไปเอิ๊กๆๆ
     
    แต่อย่างว่าอะนะ
     
    ปีใหม่ละเนอะ
     
    ไม่ค่อยมีไรใหม่ให้กะชีวิตเลยวะ
     
    คิดถึงนางฟ้าที่สุดในโลกเลย
     
    แต่โรคขี้เกียดเลยยังไม่ได้ไปหาสักที
     
    มีแต่แบบว่าอะนะ
     
    ไดที่เปิดไว้ยังไม่ได้เขียนไรเลย
     
    แอบกลัวโดนปิดอะเนอะ
     
    แต่ไม่เป็นไร
     
    พักนี้กลายเป็นว่าไม่ค่อยชอบโลกออนไลน์สักเท่าไรแล้วว
     
    เบื่อๆมั้งเอิ๊กๆๆ
     
    ชอบหยิบกระดามานั่งเขียนๆๆมากกว่า
     
    มันปลดปล่อยความเป็นอิสะดีอะ
     
    พักนี้ก้อบ้าถ่ายรูปด้วยอะเนอะ
     
    บ้าเป็นพักๆเดี๋ยวก้อเลิกบ้า
     
    ใกล้เรียนจบแล้วมันก็เลยอยากเก็บไว้ในความทรงจำอะนะ
     
    เห้อๆๆอยากส่งความคิดถึงถึงใครบางคนจัง
     
    ฉันรู้ว่าเขาอาจจะรับรู้หรือไม่ก้อตาม
     
    กับข้อความที่เขียนให้วันนั้น
     
    ทำให้รู้สึกว่าทำไมเขาไม่แคร์เรา
     
    เหมือนเขาเขียนคำจำกัดความให้ระหว่างเรา
     
    ไม่รู้เว้ย แต่ไงก็มีความรู้สึกดีๆให้เหมือนเดิม
     
    มันคงหยุดไว้แค่ความรู้สึกดีๆวะ
     
    มันเป็นแบบนี้มันคงไม่พัฒนาแล้วละ
     
    ก็ดูเขาทำตัวสิเห้อๆๆ
     
    นางฟ้าไม่มีเวลาให้เราแต่ก็ไม่เคยทำให้เรารู้สึกห่างๆ
     
    อย่างน้อยเขายังส่งความห่วงใยถึงเราเสมอวะ
     
    เห้อๆๆไม่อยากไปคิดมากเหมือนเมื่อก่อน
     
    เพราะคิดไปก็เสียเวลา
     
    แล้วมันก็ไม่ดีขึ้น
     
    ในเมื่อเขายังทำตัวเหมือนเคยๆ
     
    ช่างเขาเหอะวะ
     
    พักนี้ชีวิตเรื่อยเปื่อยวะ
     
    อีก3วันก็วันเกิดเราแล้วละ
     
    จริงๆไม่อยากเรียกร้องให้มาสนใจหรอกนะ
     
    อย่างเดียวที่อยากได้ตอนนี้
     
    เสียงร้องเพลงจากนางฟ้าbirthdayเท่านั้นเอง
     
    อย่างที่เขาเคยทำให้
     
    แค่นี้จริงๆ
     
    มันมีความสุขมากกว่าที่เห็นของขวัญมากองอยู่ตรงหน้าซะอีก
     
    จริงๆป่าวละ
     
    แต่ฉันรู้ว่าเขาไม่มีทางจำวันเกิดเราหรือว่าให้ความสำคัญมันหรอก
     
    ไม่ได้โกรธหรือว่ารู้สึกแย่นะ
     
    เพราะฉันรู้ว่าสิ่งที่เขาทำให้ฉันทุกวันนี้
     
    มันมีค่ามากกว่าที่จะมานั่งเสียเวลาคิดเรื่องไร้สาระพวกนี้
     
    เพราะจะทำให้เราไม่รู้จักโตและเป็นคนไม่มีเหตุผล
     
    แต่ถ้ามีเราคงมีความสุขมากๆเลยแหละ
     
    เพราะนั้นหมายความว่าเขาใส่ใจเรามากกว่าเดิม
     
    แต่เรามีความสุขนะที่ทุกวันนี้เขายังใส่ใจคนๆอย่างฉัน
     
    คนที่แทบไม่เคยทำให้เขาภูมิใจเลยอะ
     
    บอกได้คำเดียวว่าเราไม่ต้องการทิ้งความรู้สึกที่ดีจากนางฟ้า
     
    เรารู้ตลอดเวลาว่าเขาจริงใจจริงๆ
     
    ถ้าไม่จริงใจเราก็คงไม่อยู่ได้นานขนาดนี้หรอก
     
    เราไม่จำเป็นว่าแสดงให้คนอื่นเห็นว่ารักกัน
     
    เราแค่รู้ว่าเรามีเราก็พอ
     
    คิดถึงมากๆเลยอะเห้อๆ
     
    จะให้ถอนหายใจสักกี่รอบละเนี๋ยะ
     
    ตลอดเวลาฉันไม่เคยลืมนางฟ้าเลยแม้สักวันเดียว
     
    มีวันไหนไม่บ่นกะตัวเองว่าคิดถึงนางฟ้า
     
    ตอบได้คำเดียว่า "ไม่เคย"
     
    ฉันไม่สนหรอกนะว่าคนรอบข้างจะมองเราเป็นยังไง
     
    ไปละดีก่าไม่อยากบ่นแล้ว
     
    บ่นแล้วความคิดถึงวิ้งๆไงก็ไม่รู้วะ
     
    ขอให้มีเวลาไปหานางฟ้าไวๆละกานเนอะ
     
    MIZ  MIZ YOU JUNG
     
     
     
     
    December 13

    แด่.....ดวงตะวันของฉัน

    สวัสดีดวงตะวัน คืนนี้มีดาวเต็มฟ้าทอประกาย
     
    ภาระฉันจึงไม่มีมากมาย พอมีเวลานั่งเขียนถึงเธอ

    อยู่สบายไหมตะวัน เราไม่ค่อยได้เจอกันเลยใช่ไหม

    ทั้งๆที่ฟ้าเดียวกันนั้นใกล้ แต่เพราะภาระของเราต่างกัน

    แม้จะไม่ได้พบเจอเธอ ก็รู้เสมอว่าเธออยู่ตรงไหน

    และฉันก็รู้ว่างานเธอหนักเพียงใด เธอต้องดูแลใครๆมากมาย

    อยากบอกเธอว่าคิดถึง มีฉันซึ่งยังเป็นห่วงเสมอ
     
    แม้ฉันไม่รู้เมื่อไหร่จะพบเธอ แต่ฝันถึงเธอทุกคืน

    รู้ไว้พระจันทร์ดวงนี้รอพบเธอ และคิดถึงเธอเหลือเกิน
     
    อารมณ์ความคิดถึงมันห้ามกันไม่ได้
     
    แต่เราหัดควบคุมมัน
     
    แต่วันนี้ฉันไม่ไหวแล้ว
     
    แค่คิดถึงmy angelsมากๆเท่านั้นเอง
     
    พักนี้เวลาไปหายังไม่มีเลย
     
    เหนื่อยมากๆเลย
     
    ทั้งที่อยู่ใกล้กันแค่นี้อะ
     
    เขาเคยบอกว่าถ้าจะมาหาส่วนใหญ่ก้ออยู่เวลานี้แวะมาหาได้เลยย
     
    อยากไปหาสุดเลยแต่ไม่มีเวลาเลยย
     
    อยากตะโกนว่าคิดถึงมากๆเท่านั้น
     
    MY ENDLESS LOVE
     
    LOVE LOVE

    December 12

    กลิ่นเน่าๆฉุนๆแถวนี้

    หวาดดีจ้า
     
    พักนี้สเปซเริ่มเน่าๆไม่ค่อยได้มาอัพเลย
     
    การบ้านเยอะไม่มีเวลาอะ
     
    วันก่อนกะมาอัพละ
     
    คอมรวนเซ็งๆเลยย
     
    พักนี้ก้อมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นเยอะ
     
    ในขณะเดียวกันก้อมีเรื่องที่เราไม่คาดคิดก้อเกิดได้เหมือนกาน
     
    ถึงแม้รอบเราจะมีความรักอยู่ลายรอบ
     
    แต่ก็รู้สึกว่าเหงาๆดีเนอะ
     
    ความรู้สึกดีๆที่เคยให้คนบางคน
     
    มันต้องพังด้วยตัวเขาเอง
     
    ไม่รู้วะ
     
    มันห่างเหินไงก้อไม่รู้อะ
     
    ไม่ได้โกรธนะแต่มันห่างๆ
     
    ไงก้อไม่รู้
     
    เรื่องของเรื่องก็ช่างมันเหอะ
     
    กูจะพยายามไม่คิดไรมาก
     
    ไม่ได้เสียใจ ไม่โกรธ
     
    แค่แอบน้อยใจเล็กๆๆ
     
    โตๆกานแล้วพูดจาอย่างคนมีเหตุผลได้
     
    ตอนนี้ก็แบบว่าเรื่อยเปื่อย
     
    ไม่ตั้งใจเรียนเลยเนอะ
     
    นิสัยไม่ดีวะ
     
    เลิกซะนะ
     
    เทอมสุดท้ายยแล้วว
     
    ขยันเรียนเข้าไว้จิ
     
    พักนี้ก้อไม่มีเวลาพักเลยเนอะ
     
    1-2อาทิดก่อนปะป๋ามาถามว่าฝึกงานเสร็จแล้วจะทำไรต่อ
     
    ใจเราอยากไปเรียนป.ตรีอีกสักใบแหละ
     
    อยากเรียนทำขนมเป็นที่สุด
     
    เอาแบบว่าเซฟฝีมือภาคภาษาอังกฤษเลยยิ่งดี
     
    มันคงได้แค่ฝันวะเห้อๆๆ
     
    สรุปแล้วว่ารู้แล้วว่าตอนนี้จะทำไรต่อ
     
    แต่ขออุ๊บ!ไว้ก่อนเก็บไว้เซอร์ไพส์ใครบางคนอะ
     
    เอิ๊กๆๆ
     
    หวังว่าแผนนี้คงไม่เปลี่ยนแปลงนะ
     
    เดือนหน้าวันเกิดใครคะ
     
    วันเกิดฉันเองคริกๆๆแก่อีกละ
     
    ของขวัญปีนี้ไม่อยากได้ไรมากไปกว่า
     
    แพ็คเกจทัวร์เกาหลี1เดือน
     
    เอิ๊กๆๆๆ
     
    ล้อเล่น
     
    ที่อยากได้จริงก็อยากให้ใครบางคนร้องเพลงbirthdayให้ฟังอีก
     
    แค่คำอวยพรดีดีๆแค่นี้ก้อพอแล้วละ
     
    อย่างน้อยก้อทำให้ฉันยืนขึ้นด้วยขาที่แข็งแรงก้อพอ
     
    ว่าแต่จะจำวันเกิดเราได้อะป่าวไม่รู้
     
    ถึงแม้จะลืมยังไงก้อรักอยู่ดี
     
    เรื่องแค่นี้ไม่ทำให้เราเคืองได้หรอก
     
    เผอิญไม่ใช่เด็กไม่มีเหตุผล
     
    ไปละดีก่า
     
    P.S.
     
    นั่งมองฟ้าอย่างเหงาๆกับหัวใจที่เหนื่อยล้า
     
    พอฉันหลับตาแค่นึกถึงสิ่งดีๆที่เคยทำให้กัน
     
    แค่นี้ฉัพร้อมที่จะสู้ต่อแล้ว
     
    My endless love
     
    "ทุกครั้งที่รักเธอส่องใจ ฉันมีปลายทาง"
     
     
     
    October 21

    *ว่างเปล่า*

    เกรดออกแล้วจ้าพี่น้อง
     
    ไม่บอกได้เท่าไร
     
    แต่ถือว่าพอใจในระดับหนึ่ง
     
    เพื่อนๆไปสมัครงานกานแล้ว
     
    ส่วนเรายังไม่ได้คิดเลย
     
    อนาคตที่วาดไว้
     
    ยิ่งนานวันยิ่งไกลห่างอะ
     
    ฉันก้อไม่รู้เหมือนกานว่าจะทำได้แค่ไหน
     
    สาธุ!ให้ทำได้สักครึ่งนึงก้อดีแล้วละ
     
    แต่เราอยากได้ทั้งหมด
     
    ยังไงก้อต้องสู้วะ
     
    ทำให้ได้
     
    ทำให้ดีที่สุด
     
    สุดตัวและสุดใจ
     
    แล้วจะไม่เสียใจภายหลังว่าไม่ได้ทำ
     
    เดี๋ยววันจันทร์ไปเรียนแล้วขี้เกียดเป็นบ้าเลย
     
    อยากมีชีวิตแบบนี้เรื่อยๆเฉื่อยๆ
     
    แต่ก้อไม่เดือดร้อนใครดี
     
    วันนี้ฟังพี่แหวนของกรีนเวฟ
     
    ก้อดีอะติดดินมีชีวิตเรียบง่ายดีอิๆ
     
    ตอบคำถามได้อย่างฉลาดดีๆ
     
    มีหลายคำถามที่พี่เขาตอบได้ดีนะ
     
    เหอๆไปละดีก่า
     
    ไม่รู้จะพูดไรละ
     
    เพราะชีวิตว่างเปล่าเอิ๊กๆ
     
    วันนี้แอบเคืองเรื่องลงทะเบียนสักเล็กน้อย
     
    แต่ทุกอย่างมันจะเคลียร์ได้แน่นอนคิดว่า
     
    เพราะมันไม่ใช่ความผิดของเราเอิ๊กๆๆ
     
    P.S.
     
    ชีวิตเรื่อยเปื่อยๆ
     
    ที่เหลือคือเวลาไล่ล่าความฝัน
     
    Be myself
     
    Just do it for my destination.
     
    Get rid of the past,I should keep on your future.
     
    That's good for me.
     
    October 17

    อารมณ์แห่งความคิดถึง

    ดีๆจ้า
     
    พักนี้เป็นบ้าไรไปก้อไม่รู้
     
    มองไรก้อคิดถึงเรื่องเก่าๆ
     
    ทั้งทีมันมีความทรงจำที่ดี
     
    และความทรงจำทีเลวร้าย
     
    แทบไม่อยากจะจำ
     
    วันนี้ไปเที่ยวเซ็นกะนังไก่มา
     
    ฟังมันร้องคาราโอเกะของโปรด
     
    เลยปล่อยให้มันร้อง
     
    เพราะเราร้องไม่เคยจบเพลง
     
    555555
     
    ฟังเพลงที่นังไก่ร้องเห้อๆๆ
     
    ภาพความทรงจำก้อผุดขึ้นมาเห้อๆๆ
     
    ไม่เข้าใจเหมือนกาน
     
    เอาเป็นว่ามันเป็นแง่ลบมากถึงมากที่สุด
     
    ค่อนข้างเลวร้ายมาก
     
    เป็นบ้าไรก้อไม่รู้อะคิดถึงจัง
     
    ซะงั้นเลยเห้อๆๆ
     
    ทั้งที่เราใช้ชีวิตก้อมีความสุขดี
     
    ความรู้สึกดีๆที่คนรอบข้างให้
     
    อย่างน้อยก้อแคร์ความรู้สึกเรามากกว่าคนที่เราเคยเจอ
     
    พักนี้คงบรรยากาศพาไปมั้งเนี๋ยะ
     
    ด้วยใจที่ว่างเปล่าและว่างจัด
     
    แต่อาทิดหน้าไปเรียนแล้วว
     
    ไม่อยากไปเลย
     
    เหตุผลรู้ดีแก่ใจ
     
    ไม่ใช่เพราะขี้เกียดหรอก
     
    ขอเหตุผลอันนี้กองไว้ตรงนั้นก้อพอ
     
    บางครั้งชีวิตที่เลวร้ายก้อมีความรู้สึกดีๆแฝงอยู่
     
    เพราะฉะนั้นควรเลือกจำแต่สิ่งที่ดีๆละกาน
     
    รักตัวเองให้มากๆนะไพจิตรา
     
    จำเอาไว้เห้อๆๆ
     
    เทอมหน้าเทอมสุดท้ายแล้วที่เรียน
     
    ดีใจหรือเสียใจเนี๋ยะ
     
    เราอยากบอกมีทั้ง2อย่าง
     
    ดีใจที่เรียนจบ
     
    เสียดายชีวิตวัยเรียนจัง
     
    พี่เกศบอกว่าตอนนี้เป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด
     
    สบายใจที่สุด
     
    แต่เราไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นหน่ะสิ
     
    เห้อๆเหตุผลส่วนตัว5555
     
    ว่าจะเขียนไดจริงๆจังๆสักที
     
    อัพสเปซก้อได้ถึงซึ่งที่อยากระบายก้อหาไม่
     
    เห้อๆๆเราว่าอยากตัดขาดโลกภายนอกสักพัก
     
    จิตใจคงจะได้พักผ่อนซะบ้าง
     
    อยู่อย่างนี้จิตใจวุ่นวายอะ
     
    ทำโปรเจ็คให้พี่แหวนเสร็จแว้วว
     
    เหลือแพ็คเกจ
     
    งานนี้ขอบคุณนังไก่ที่อภินันทการให้แล็ปทอปให้ใช้
     
    5555
     
    ที่บ้านคอมมันทำไม่ได้wirte DVD หน่ะ
     
    ที่ไรท์พังเห้อๆๆกรรม
     
    เอาเป็นว่าไปนอนก่อนดีก่า
     
    บะบาย
     
     
    October 15

    เรื่อยเปื่อย

    หวาดดีไม่ได้เขียนตั้งนาน
     
    พักนี้จิตวุ่นวายเลยไม่มีอารมณ์เขียน
     
    เห้อๆๆประสาทเล็กน้อยกะการจัดห้องใหม่
     
    ที่แสนจะรกมากมาย
     
    วันก่อนได้เจอพี่เกศละได้คุยกานก้อดีๆอะ
     
    มีความสุขดีอิๆก้อได้เจอนางฟ้าด้วยเช่นกานอิๆ
     
    ก้อดีนะมีความสุขอะ
     
    ขอบคุณสิ่งดีๆที่หยิบยื่นให้จริงๆ
     
    ขอบคุณมากมายคะ
     
    ตอนนี้ก้ออยู่บ้านก้อเจอสภาพเดิมๆง่ะ
     
    คงไม่ต้องบอกว่าเจอไรบ้าง
     
    มันกลายเป็นความชินชาไปซะละ
     
    เห้อๆๆแต่มันก้อต้องผ่านไปให้ได้
     
    พี่เกศพูดกะเราเสมอว่า
     
    "เอาน่า!เดี๋ยวมันก้อผ่านไปเอง"
     
    ตอนนี้อยู่บ้านก้อวุ่นๆกะจัดห้องอะนะ
     
    เห้อๆเห็นอย่างที่ว่าเห็นอยากเป็นลม
     
    โปรเจ็คทยอยเสร็จไปทีละอัน
     
    ตอนนี้โปรเจ็คใหม่กำลังผุดขึ้นอิๆ
     
    ตั้งใจจะทำให้เป็นของขวัญแทนคำขอบคุณจริงๆ
     
    เห้อๆไม่บอกอุ๊บไว้ก่อน
     
    อิๆอยากทำให้อะ
     
    พรุ่งนี้จะเข้ามอ
     
    นั้นคือข้ออ้าง
     
    อันที่จริงก้อแอบขี้เกียด
     
    แต่จะไปทำโปรเจ็คให้สำเร็จก่อนอะนะ
     
    ขออย่าให้เกิดการผิดพลาดอย่างคราวแล้วเลย
     
    เสียเวลาอะนะ
     
    เมื่อวานโฮสแต่งงานละ
     
    ป่านนี้คงมีความสุขเห้อๆ
     
    ว่าแล้วอยากเก็บเป๋าไปเกาหลีจริงๆเลย
     
    วันก่อนไปกินข้าวอำลานักเรียนแลกเปลี่ยนเกาหลีแหละ
     
    ก้อดีๆเขาจะกลับประเทศแล้วอะนะ
     
    ได้ข่าวมาว่ารูปที่ถ่ายวันไปประชุมEATOFคราวแล้วได้ลงหนังสือพิมพ์ด้วย
     
    55555กลับมาก้อออกทีวีกลับมาแล้ว1ปียังจะได้ลงหนังสือพิมพ์อีก
     
    ให้มันได้อย่างนี้สิเห้อๆๆ
     
    ธีมไดได้ข่าวว่าต้องโปรแกรมดรีมเว็บเว่อร์ทำง่ะ
     
    บ้านไม่มีเห้อๆไม่เคยเรียน
     
    แต่คงจะงมๆเอาละกาน
     
    รอพี่ย้ายข้อมูลออกจากคอมก่อน
     
    เนื่องจากเนื้อที่ไม่เพียงพอ
     
    แค่นี้คอมก้อช้าละเห้อๆ
     
    เดี๋ยวนี้เพื่อนๆมีโน๊ตบุคกานใหญ่
     
    เราก้อคอมบ้านอะนะ
     
    ไม่รู้จะเอาไปทำไม
     
    เพราะกลับบ้านอยู่ทุกวัน
     
    ตอนนี้ไม่รู้จะอัพไรละ
     
    พูดไปก้อไม่ไรดีขึ้นน
     
    รอเรียนจบก่อนเห้อๆ
     
    แล้วฉันจะสร้างกรอบให้ตัวเอง
     
    ไม่ใช่ให้คนอื่นสร้างกรอบให้
     
    ท่องเอาไว้
     
    รักตัวเองให้มากๆ
     
    รับผิดชอบกะความฝัน
     
    แล้วสักวันมันจะเป็นของเรา
     
    P.S.
     
    ขอบคุณสิ่งดีๆที่เกิดขึ้น
     
    smsที่แสดงความห่วงใยให้กานเสมอ
     
    กำลังใจที่ให้กานไม่เคยลดลง
     
    "I'm so proud of you."
     
    เราชอบประโยคนี้มากที่สุด
     
    มันอาจจะดูธรรมดา
     
    แต่มันก้อทำให้ฉันยิ้มได้ทุกครั้งที่เห็นมัน
     
    ขอบคุณจริงๆคะ
     
    สาธุ!ขอให้สิ่งที่ทำให้คนๆนี้มีความสุขมากล้น
     
    สะท้อนกลับไปให้คนให้เป็นร้อยเป็นพันเท่าทีเถอะ
     
     
     
    October 03

    วิจัย วิจัย วิจัยตัวนี้มีปัญหาจัง

    เรื่องน่าเบื่อเมือวานกองไว้ตรงนั้นก่อนละกาน
     
    เพราะยังไม่มีไรคืบหน้าแต่อย่างใด
     
    1-2อาทิดถึงรู้ ช่างมันเหอะ
     
    ปล่อยไปตามกรรมละกานน
     
    แก้ไม่ได้แล้วเนี๋ยะ
     
    มาถกกานเรื่องเรียนดีก่า
     
    วันนี้ไปสอบแปลมาแหละ
     
    ก้อยากอะนะ
     
    ทำไปตามที่เข้าใจและดีที่สุดเท่าความสามารถที่มี
     
    เห็นคะแนนเก็บแล้ว
     
    ถามว่าพอใจไหมก้อบอกว่าพอใจนะ
     
    ไม่ได้มากจัดว่ากลางๆก้อโอๆแล้วหละ
     
    เรื่องลงทะเบียนก้อเรียบร้อยเหลือตัววิจัย
     
    ที่ดันไปรู้เรื่องมาก่อนพอวันนี้เปิดเจอ
     
    ก้อเลยนั่งทำใจ
     
    อยากร้องไห้เป็นภาษาสเปนจริงๆเลย
     
    เทอมที่ผ่านมาเนี๋ยะทำเลือดตาแทบกระเด็น
     
    ที่ประชุมวงในมาบอกว่ายกเลิกทั้งหมดคิดละกาน
     
    มีคนมาเล่าให้ฟังอีกตามเคย
     
    เบื่อง่ะที่ต้องมาเริ่มใหม่
     
    ถ้าคนอื่นรู้มีหวังประท้วงแน่
     
    เห้อๆๆไม่เคยจะคิดถึงใจเด็กซะเลยเนอะ
     
    ไม่รู้อ.ที่ภาคว่าไง
     
    มติเขาว่ากันงั้น
     
    เห้อๆๆอยากให้เด็กมีส่วนร่วมบ้างเนอะ
     
    ไม่ฟังเสียงเด็กเลยยยย
     
    ไม่เข้าใจเลยยยย
     
    กรรมมไม่รู้เกรดออกมาจะคุมกะสิ่งที่ทำไปอะป่าวว
     
    ทำกันหามรุ่งหามค่ำเห้อๆๆ
     
    ส่วนเมื่อเช้าตื่นมาดูพี่นู๋แหวนทันด้วยเอิ๊กๆขำๆดีอะ
     
    หลังจากนั้นไปเริงร่าอยู่หอสมุดตามเคย
     
    ส่วนพรุ่งนี้ก้อจะเริงร่าอยู่หอสมุดอีก
     
    แต่พรุ่งนี้ต้องท่องหนังสือ
     
    เพราะเขียนล้วนๆ2-3ข้อใหญ่จำไม่ได้ละ
     
    ไหนๆก้อวิชาสุดท้ายแล้วอะ
     
    สู้ๆกานหน่อยยเพื่อเกรดที่สวยงาม
     
    วันนี้ก้อเล่นเกมก้อหนุกดีๆ
     
    ภารกิจตอนปิดเทอมก้อแต่งรูปให้เสร็จ
     
    โปรเจคเพื่ออนาคตกำลังจะเริ่ม
     
    แต่จะบังคับตัวเองได้นานแค่ไหนก้อไม่รู้อะ
     
    ยังไงก้อทำให้ได้
     
    สู้ๆตายยยยต้องทำให้ได้โย่วๆๆ
     
    วันเกิดเรื่องเซ็งๆหลายเรื่องมากแต่มันก้อไม่ใหญ่อะไรมากมาย
     
    วันนี้เช้าก้อเริ่งร่าออนเอ็มอยู่ในหอสมุด
     
    แต่กลางวันเลยเดินออกมากินข้าวที่สังคม
     
    เอาตังค์ไปฝาก
     
    เครื่องรับฝากดันกินเงินฉันไปเฉยเลย
     
    กรรมไหมเนี่ยะกว่าจะได้เงินก้ออาทิดหน้าเซ็งจิงๆ
     
    ต้องคอยเช็คอีกไม่แน่ใจจริงๆเลย
     
    ส่วนเรื่องอื่นDon't tell anyone
     
    ไปละดีก่าจะทำธีมไดให้เสร็จเลยคอยดูจะไปอัพในไดละอิๆๆ
     
    บะบายหลับละดีก่า
     
    พรุ่งนี้จะตื่นมาดูพี่นู๋แหวนอีกตามเคยอิๆๆ
     
     
     
     
     
     
    October 01

    **อารมณ์เสียเว้ย**

    เบื่อโว้ย
     
    ทำไมผู้ใหญ่เข้าใจอะไรยากจริงเลย
     
    เห้อๆๆเซ็ง
     
    กูว่าพี่กลับมาปัญหาเยอะจริง
     
    น่ารำคาญตั้งแต่เรื่องห้องละ
     
    อยู่ๆของกูอยู่ดีทำไมต้องมาเปลี่ยนด้วย
     
    เอากานเข้าไปไม่เคยฟังเหตุผลกูเลย
     
    ผิดอีกแว้วกูไม่เคยถูกเลย
     
    สงสัยผิดตั้งแต่เกิดมาแล้วละ
     
    ยังมาบอกให้ไปอยู่หอ
     
    เอาตังค์มาดิเดี๋ยวจะไปอยู่ให้ดู
     
    แค่เวลาอยู่บ้านก้อเซ็งจะแย่ละ
     
    วันๆโหยไม่เปิดเข้ามากูเลยว่าทำไร(ประชด)
     
    บ่อยมากได้ข่าวว่า
     
    เบื่อๆนะเนี๋ยะจะทำไรไม่ได้เลย
     
    ปิดเทอมเล่นเกมผิดไหมเนี๋ยะ
     
    ผิดไหมเนี๋ยะที่แชทกะเพื่อน
     
    เพราะโทรศัพท์ทีไรโดนว่าทุกที
     
    จนต้องไปคุยทีอื่น
     
    เซ็งๆวะไปเที่ยวก้อไม่ได้
     
    เบื่อๆต้องให้อยู่บ้าน
     
    เวลาทำการบ้านก้อเปิดมาดูอยู่นั้นแหละ
     
    เสียสมาธิพอทำการบ้านดึกๆ
     
    ก้อโดนว่าอีกก้อมันรู้สึกสงบดีนี้หน่า
     
    ไอเดียบรรเจิดตอนดึกนี้หน่า
     
    ถ้ากลางวันไม่ใครเปิดเข้าเปิดออก
     
    มันคงจะรู้สึกว่าสงบกว่านี้เยอะ
     
    เบื่อจริงๆ
     
    ไม่เชื่อคอยดูดิพี่กูกลับมากูว่าเขาไม่ยอมกูอีกตามเคย
     
    เห้อๆคับทีอยู่ได้คับใจอยู่ยากนะ
     
    อยากหนีไปไกลๆจริงๆเลย
     
    ยอมลำบากนะแต่ได้อิสระกลับคืน
     
    ยังไงก้อยอมเห้อๆเบื่อง่ะ
     
    ไม่เคยจะเข้าใจอะไรกูเลย
     
    บังคับอยู่นั้นแหละ
     
    เซ็งๆเมื่อไรจะเรียนจบเนี๋ยะจะไปอยู่เป็นสุขๆสักที
     
    บางครั้งก้อแค่อยากระบายๆออกมาเท่านั้นเอง
     
    พูดไปก้อเท่านั้นบางครั้งมันก้อต้องปล่อยให้เป็นไปตามนั้น
     
    ก้อรู้ว่ามีใครหลายๆคนเข้าใจว่าสิ่งที่เราเผชิญคืออะไร
     
    เห้อๆอย่างน้อยฉันก้อรู้ว่ามีคนเข้าใจเราเป็นพอไม่ขอไรมากกว่านี้
     
    ทุกครั้งที่เหนื่อยที่ล้าจคอยมีคนกลุ่มนึงที่อยู่ข้างๆ
     
    อยากจะบอกว่าขอบคุณจริงๆที่เข้าใจ
     
    ขอบคุณจริงๆที่คอยดูแลความรู้สึกกันอะ
     
    เห้อๆเลิกพูดเรื่องพวกนี้ดีก่า
     
    เสียอารมณ์นั้นคือสิ่งที่ต้องเผชิญ
     
    แต่ที่แน่วันศุกร์ไปหาพี่เกศดีใจมากๆเลย
     
    โย่วๆเกือบปีที่ไม่ได้เจอกานน
     
    จะไปคุยด้วยจนหายคิดถึงเลยย
     
    เห้อๆไปละดีก่า
     
    บะบาย
     
     
     
     
     
    September 25

    "วันนี้ไม่อัพไม่ได้แล้วว"

    วันนี้เริ่มต้นด้วยความขี้เกียจ 
     
    กะจะตื่นมาดูพี่นู๋แหวนชอบเวลาพี่เขาคุยอะ
     
    หนุกหนานชอบๆขำๆตั้งแต่เช้า
     
    ก้อเลยได้ดูง่ะ
     
    วันนี้ก้อไปอ่าหนังสือที่ห้องสมุดง่ะ
     
    แอบแว้บออนเอ็มตอนเช้า
     
    ได้เจอพี่เกศเข้ามาทักดีใจโคตรเลยย
     
    ได้คุยกันก่อนกลับจากญี่ปุ่น
     
    อยากเจอพี่จะแย่แว้ว
     
    ตอนนี้คงใกล้ถึงกรุงเทพแว้วแหละ
     
    แอบมาบอกว่า"พี่อยากเจอไพ"
     
    เป็นปลื้มไม่หายเลยนะเนี๋ยะ
     
    เล่นไปเล่นมาถามเราทำไรอยู่
     
    ก้อบอกหาข้อมูลอยู่
     
    พี่เกศเลยไม่ค่อยคุยเท่าไร
     
    เราหาข่าวแอ๊บแบ๋วอิๆ
     
    ไม่ใช่เรื่องซีเรียสเลย
     
    ขำๆอะนะอิๆๆ
     
    เอามาตอบข้อสอบอ.ปรียา
     
    พอลงมากินข้าวมีคนเอารูปให้อะอิๆๆ
     
    ยังไม่ได้อ้าปากขอเลยอิๆๆดีๆ
     
    ขำๆงะกลายเป็นว่าได้พี่เพิ่มอีก1คนโย่วๆ
     
    ดีๆละนะเนี๋ยะ
     
    อย่างน้อยก็สะดวกใจจะได้คุยมากขึ้น
     
    อิๆเห้อๆๆ
     
    ไม่บอกว่าเป็นใครเอาเป็นว่า
     
    ขอเก็บไว้ก่อนละกานนะ
     
    อยากให้ทุกอย่างดำเนินไปด้วยดีอะ
     
    วันนี้เลยยิ้มกลับบ้านเลย
     
    พรุ่งนี้คงไปหอสมุดอีกอะ
     
    แอร์เย็นเน็ตเร็วมีเคเบิล
     
    ขาดเตียงนอน5555
     
    อยู่บ้านเอาแต่นอน
     
    5555ทำตัวมีสาระกะเขาบ้าง
     
    วันไหว้พระจันทร์ปีนี้มีความสุขจังเลยย
     
    ปลื้มในความรู้สึกจริงๆเลยย
     
    นับถอยหลังคอย
     
    จะได้เจอพี่เกศจะมาต้นเดือนหน้า
     
    ก้ออาทิดหน้าแต่ไม่รู้เมื่อไรอะนะ
     
    ดีใจจังเลยยย
     
    รอโทรศัพท์อย่างเดียว
     
    วันนี้ความสุขจังเลย
     
    ทำไมไม่สุขอย่างนี้ทุกวันอะเนี๋ยะ
     
    วันพฤหัดสอบแล้วครับพี่น้องไม่อยากหวังเลย
     
    คราวแล้วทีนึงละเศร้าๆง่ะ
     
    เลยไม่อยากหวังแล้ว
     
    คิดถึงๆจังเลยง่ะ
     
    จะบ่นให้ใครฟังอะเนี่ยะ
     
    อยากส่งsmsไปแต่แอบเกรงใจเห็นยุ่งๆอยู่
     
    ไปละดีก่าแต่วันนี้มีความสุขมากๆเลยละ
     
     
    P.S.
     
    ขอให้ความสัมพันธ์ครั้งครั้งนี้มั่นคงและยืนยงตลอดไป
     
    ให้เวลาพิสูจน์เอง
     
    เรากำหนดกะเกณฑ์ไม่ไรได้เห้อๆๆ
     
    เอาเป็นว่าเราหน่ะมั่นใจว่าเรามั่นคง
     
    ถ้าไม่ทำไรให้เราไม่สบายใจนะเนี๋ยะ
     
    แต่เขาจะkeep onได้แค่ไหนก็สุดแล้วแต่ละ