Paichitra's profile^*^MiNi_BeAr ^*^PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
^*^MiNi_BeAr ^*^ไม่อยากหลับตา กลัวว่าตอนที่ตื่น เธอที่เคยได้กอดอยู่กับฉัน จะจากจะหายไป ถ้าหากลืมตา ไม่เจอเธอเมื่อไร ฉันก็คงหายใจต่อไม่ไหว ไม่อยากกลับไปเป็นเหมือนวันที่แล้วมา August 08 :-) ^_^HapPy จ้า
สบายใจถึงที่สุด ณ ตอนนี้
กร๊ากๆๆ....
มะรู้จะเขียนไร
รู้แต่ว่าคิดถึงสเปซที่สุด
ชีวิตโดยทั่วไปแฮปปี้ดี
มีเรื่องให้รุงรังบ้างเป็นธรรมดา
ชีวิตประจำก้อมีคนมากหน้าหลายตาเข้ามา
บางคนเข้ามากวน**อยากจะกระโดดถีบทุกวัน
บางคนอย่างหล่อเว่อร์ อย่าใกล้นะเขามีเจ้าของแล้ว
ทุกคนที่เข้ามาในชีวิต
ก้อทำให้ชีวิตของเด็กน้อยแกร่งขึ้นทุกวัน
5555รู้สึกดีมากเมื่อผ่านมันมาได้
เยสๆๆ
คนบางคนหวังดีกะเราจนรู้สึกดีมากมาย
ขอบคุณเจ้าค่ะ
ทั้งเด็กคนนี้แทบไม่เคยหวังเลย
ว่าจะมีคนหวังดีกับเด็กคนนี้ขนาดนี้
คนบางคนเรารู้จักกันแค่ผิวเผิน
ผ่านมาแล้วผ่านไป
ก้อแค่"จ บ"เท่านั้น
คิดไรมากชีวิตมันก้อแค่นี้
จะทำให้ตัวเองเป็นทุกข์ไปเพื่ออะไร
ถึงวันนี้ก้อรู้แล้วว่าใครที่รักและหวังดีกะเด็กคนนี้
ก้อจะได้รับสิ่งนั้นตอบแทนมากกว่าเดิม
5555
P.S.
ถึงวันนี้นั่งมองรถไฟฟ้าที่เคยนั่งไปด้วยกาน
มองร้านข้าวที่เราไปกินด้วยกัน
มองร้านไอติมที่ลัลลาด้วยกัน
ถึงวันนี้ยังไม่ได้ไปนั่งอีกเลย
มองอะไรยังคงติดอยู่ในความทรงจำดีๆเสมอ
ไปคราวหน้าก้อคงนั่งเหงาๆได้อีก
ก้ออยากให้ไปด้วยกันอีก
คิดถึงโคตรรรแค่นั้นเอง
April 14 ~ กำลังใจดีๆ ให้ตัวเอง ~...ไม่มีใครเกิดมาไร้ค่า แม้แต่คนโง่ที่สุดยังฉลาดในบางเรื่อง และคนฉลาดที่สุด ก็ยังโง่ในหลายเรื่อง... ....ไม่เคยมีอะไรช้าเกินไป ที่จะทำให้สิ่งที่ตนฝัน... อีกคนนึง ถ้าคุณไม่ลองก้าว คุณจะไม่มีทางรู้เลยว่า ทางข้างหน้าเป็นอย่างไร มีแต่วันนี้ที่มีค่า ไม่มีวันหน้า วันหลัง...
...คนเรา ไม่ต้องเก่งไปทุกอย่าง แต่จงสนุกกับงานทุกชิ้น ที่ได้ทำ...
March 10 "ถ้าคิดจะรัก"ถ้าจะรัก . . . ต้องยอมโยนเปลือกข้างนอกของเราออกไป
ต้องไม่ปลอมตัว ต้องไม่ใส่หน้ากาก
แต่ต้องมีตัวตนแท้ๆ ของเราฉายอยู่อย่างจริงใจ
ในทางกลับกัน . . . อย่าคาดหวังที่จะได้เจอคนที่สวยงามเกินจริง เพราะโลกใบนี้ไม่มีให้หาอยู่แล้ว
แม้แต่กระดาษแผ่นเดียว ยังมีสองด้าน
แม้แต่มือของเรา ยังมีหน้าหลัง แม้แต่หัวใจ ยังมีสี่ห้อง แม้แต่หูของเรา ยังมีสองข้าง
เหมือนจะเตือนเราอยู่ในที ให้มองสรรพสิ่งอย่างชั่งใจ ดังนั้นความรักก็มีหลักคิดหลักเข้าใจเหมือนกัน นานเท่าไร . . .
เรื่องของความรักก็เป็นเรื่องซ้ำๆ ไม่เคยเปลี่ยน ผ่านมากี่ชั่วอายุคนก็ยังมีน้ำตาให้เห็น . . . มีเสียงหัวเราะให้เชยชม มีรักสามเส้า สี่เส้า เป็นเรื่องธรรมดา เธอต้องถอยหลังออกมา และมองสรรพสิ่งด้วยความเข้าใจ
มองไม่ต้องทุกด้านที่มีก็ได้ แต่มองมากกว่าด้านเดียว ที่เธออยากจะมองด้วย มองเรื่องที่เธอไม่อยากจะเจอ ไม่อยากจะพบด้วย
แต่ถ้าเธอเข้าใจสิ่งร้ายๆ ที่ผ่านมาในชีวิตบ้าง มีสติ ก็พอแล้ว คุณจะประหลาดใจ เมื่อเขาดีกว่าที่คุณคาดหวังไว้มาก
คุณจะได้รับรู้ว่าคนๆ หนึ่งมีความหมายกับคุณมากเพียงไร ก็เมื่อคุณตื่นขึ้นและพบว่า คุณได้สูญเสียใครคนนั้น สำหรับสิ่งที่คุณอาจจะคิดหลบหนี แต่หัวใจคุณเก็บมันไว้ตลอดเวลา การปล่อยมันไปไม่ใช่เรื่องง่าย แต่จะเหนี่ยวรั้งไว้ก็ยากเย็น แต่อยู่ที่สามารถปล่อยมันไปต่างหาก ผู้ชายพร้อมที่จะเสียสละความรัก เพื่อจะได้ปกครองโลก
แต่ผู้หญิงพร้อมที่จะตัดใจจากโลก . . . เพื่อที่จะได้อยู่กับคนที่มีค่าพอให้เสียสละ มันปวดใจเมื่อได้เห็นคนที่คุณรัก มีความสุขอยู่กับคนอื่น แต่มันจะเจ็บปวดกว่า ที่ได้รู้ว่าเขาไม่มีความสุขเลยเมื่ออยู่กับคุณ ความรัก ไม่จำเป็นต้องตามหา ถึงเวลามันก็มาเอง
ถ้ายิ่งตามก็ยิ่งหาไม่เจอ ถ้าหากคุณกระหายอยากจะเจอ คุณก็อาจกลายเป็นคนที่มีคุณค่าลดลง และถ้าหากวันที่ตัวจริง ซึ่งเป็นคนที่ใช่ ของคุณปรากฎแล้ว คุณอาจเสียเขาไป เพราะเขามองไม่เห็นคุณค่าที่ควรจะมีจากคุณ
February 10 "ความคิด"ยังเดินผ่านทุกวัน
ที่ที่เราพบกันเมื่อก่อน
ยังจำซ้ำๆ ได้ทุกตอน
ราวกลับมีใครมาหมุน ย้อนเวลา แต่ก็คงจะหมุนย้อนได้แค่ในความคิด ในชีวิตจริง คงไม่เจอกันอีกแล้ว
ยืนอยู่ตรงที่เดิม แต่ไม่มีวี่แวว
เธอจากไปแล้ว และคงไม่ย้อนคืนมาหา
ได้แต่ฝากความคิดของฉันเอาไว้ เผื่อวันไหนเธอผ่านมา
เห็นที่เดียวกันนี้ เธอจะนึกขึ้นได้ว่า
เคยมีคนนึงยืนข้างเธอ อยู่ตรงนี้เสมอตลอดมา
ให้เธอสัมผัสความคิดที่ฉันทิ้งไว้ อาจไม่เห็นได้ด้วยตา
ฉันจะฝากเอาไว้ อยู่ในพื้นดินและท้องฟ้า
มันเป็นความคิดที่กระซิบว่า "ฉันยังรักเธอ"
อยากเจอเธอเหลือเกิน เพราะก่อนที่เราต้องเดินแยกทาง
ฉันมีความคิดหลายๆ อย่าง
หลายอย่างเหลือเกิน ที่ฉันไม่ได้พูดไป
แต่กลับมานึกขึ้นได้ในเวลานี้ ในเวลาที่เธอเดินจากฉันไปแสนไกล
หากเธอนั้นยังอยู่ จะกอดเธอให้ชื่นใจ
และค่อยพูดออกไป ทุกสิ่งที่อยู่ในใจฉัน
ได้แต่ฝากความคิดของฉันเอาไว้ เผื่อวันไหนเธอผ่านมา
เห็นที่เดียวกันนี้ เธอจะนึกขึ้นได้ว่า
เคยมีคนนึงยืนข้างเธอ อยู่ตรงนี้เสมอตลอดมา
ให้เธอสัมผัสความคิดที่ฉันทิ้งไว้ อาจไม่เห็นได้ด้วยตา
ฉันจะฝากเอาไว้ อยู่ในพื้นดินและท้องฟ้า
มันเป็นความคิดที่กระซิบว่า ฉันยังรักเธอ
ให้เธอสัมผัสความคิดที่ฉันทิ้งไว้ อาจไม่เห็นได้ด้วยตา
ฉันได้ฝากเอาไว้ อยู่ในพื้นดินและท้องฟ้า
มันเป็นความคิดที่กระซิบว่า
P.S.
เพลงนี้ก้อโดนซะ
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฟังในวิทยุ
ก้อเพราะดีนะแปลกดี
ไม่คิดว่าวันนึงจะมานั่งเสียน้ำตากะเพลงนี้
เหตุการณ์บางเหตุการณ์มันทำให้คิดถึงแล้วก้อคิดถึง
มันคงไม่มีอีกแล้วที่จะมานั่งคุยกานchill outแบบนี้
ต่างคนต่างมีภาระไม่รู้จะได้เจอกานอีกเมื่อไร
เมื่อไรละคะ????
ขอโทษนะที่ไม่ได้พูดไรมากมาย
ลึกถึงรายละเอียด
เพราะไม่อยากร้องไห้ให้เห็น
แค่ครั้งแรกที่ทักน้ำตาแทบไหลแล้ว
ขอโทษนะที่ทำตัวเหมือนเด็กๆๆ
ทั้งที่จะจบป.ตรีแล้วอีกไม่กี่วัน
หัวใจดวงนี้ยังเป็นคนเดิม
ขอบคุณมากมายที่ยังมีกันและกันจนถึงวันนี้
แล้วเราจะได้เจอกันอีกใช่ไหม????
"เขียนความดีเร็วเกินไป" น้ำหนักของความรัก จะมีมากกว่าเวลาที่คบกัน ถ้าเรารีบเขียนความดีของเขา ทั้งที่ยังไม่เห็นความดีที่แท้จริง เมื่อรักไปไม่รอดเราจึงบาดเจ็บมาก เพราะต้องแบกน้ำหนักความรัก
มากกว่าน้ำหนักความดีที่เขามีอยู่
หลายคนคงเคยสงสัยว่าทำไมเวลาเพียงนิดเดียว ทำให้เรารักใครบางคนได้มากมาย ทั้งที่ยังคบกันได้ไม่นาน ความผูกพัน ความเข้าใจมีเพียงน้อยนิด แต่ความรักกลับอัดแน่นเต็ม หัวใจ ทั้งที่เวลาของความรัก เวลาที่ได้รู้จักกัน น้อยกว่ากระพริบตาเสียอีก
พอความรักเริ่มต้นเราจะมองข้ามทุกสิ่ง เพื่อหาเหตุผลที่จะรัก และเร่งรีบเก็บเกี่ยวความสุข รีบเขียนความดีที่เพื่อจะได้มีเหตุผลมารักเขา โดยยังไม่ทันเห็นความจริง ที่คิดว่าเขาดีนั้น แท้จริงแล้วดีแค่ไหน และถ้าคำนวณออกมาเป็นน้ำหนักของความรักแล้ว ควรรักเขาเท่าไรดี
"ความหลงทำให้เราเขียนความดีของคนรัก เกินกว่าน้ำหนักของความดีที่เขามีอยู่จริง" เพราะรีบเขียความดีเร็วเกินไป เพื่อให้ความรักได้มีพื้นที่เติบโต ความดีที่แท้จริงของเขา กับน้ำหนักความรักที่เราแบกอยู่จึงไม่สมดุลกัน และการเลิกราในวันที่ความรักยังอัด
แน่นนี่เอง ทำให้เราบาดเจ็บมากกว่าที่ควรจะเป็น
มุมดีดี
P.S. โดนซะเต็มๆๆเลย แต่ตอนนี้คิดถึงใครบางคนมากกว่า คิดถึงได้ยินไหมคะ อยากไปเที่ยวด้วยกานอีก อยากให้อยู่ข้างๆกันอีก T^T T^T
|
~Thank you for visiting~เขียนตามสบายเลยนะเพื่อนๆพี่น้องๆทุกท่าน ที่แวะมาดูสเปซที่ไม่สวยงามเท่าไร
AoooooM aOOOOOmwrote:
นี่นังไพ แวะมาเยี่ยมชม ลายอย่างที่เค้าว่ากันจริงๆ(ลดสีลงหน่อยได้ป่าว)
ว่าแต่สเปซของฉันมันสวยด้วยตัวเองเว้ย ไม่ได้พึ่งมือใคร
(แบบที่เคยพึ่งแกแล้วไม่สำเร็จ เชอะๆ)
Sept. 25
Praewpawongwrote:
ทำไมสเปซลายมากมาย
งงไปหมดแว้ว
ลดลงบ้างก็ได้นะแก
ตาลาย
ไปละ
ว่างจัด
^_^
Aug. 17
|
|||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
